مبلهای قابل تشخیص که به عنوان مبلهای چندکاره نیز شناخته میشوند، نوع جدیدی از مبلمان روکشدار هستند که در مقایسه با مبلهای معمولی، تنظیم وضعیت بدن، تغییر شکل و حتی عملکردهای اضافی مانند ذخیرهسازی، پشتیبانی و ماساژ را اضافه میکنند. اولین مبل تکیه گاه در سال 1975 در ایالات متحده اختراع شد. مبل های تکیه دار بر اساس طراحی ارگونومیک، زوایای نشستن و درازکشی متفاوتی را ارائه می دهند که به بدن اجازه می دهد به حالت آرامش بار صفر برسد. ویژگیهای اصلی آنها عبارتند از خوابیدن، تکان دادن، چرخش و پشتیبانی قابل تنظیم ارتفاع-.
مبل های قابل تشخیص عمدتاً به آنهایی تقسیم می شوند که عمدتاً بر روی تنظیم وضعیت بدن تمرکز دارند، مبل هایی که عمدتاً بر تغییر شکل متمرکز هستند و آنهایی که عملکردهای اضافی دارند. با توجه به روش تنظیم، آنها را می توان به مبل های تکیه دار دستی و برقی تقسیم کرد. با توجه به جنس اثاثه یا لوازم داخلی، آنها را می توان به مبل های تکیه دار چرمی، پارچه ای و چرمی{0}}تقسیم کرد. به عنوان یک نوع مبل راحتی، اندازه بازار جهانی مبل های برقی در سال 2023 از 32 میلیارد دلار آمریکا فراتر رفت و ضریب نفوذ بازار مبل های برقی چین در سال 2024 تقریباً 22 درصد بود.
